دهقان فداکار پیر شده، چوپان دروغگو تو اداره رییس شده، شنگول و منگول یه پا گرگ شدن، کوکب خانم دیگه حوصله مهمون رو نداره، تصمیم کبری این بود که بره دماغشو عمل کنه، روباه و کلاغ دستشون تو یه کاسه است، حسنک گوسفنداشو ول کرده و تو یه شرکت آبدارچی شده، آرش کمانگیر کراکی شده، شیرین، خسرو و فرهادو پیچونده و با مجنون رفته اکس پارتی، رستم و اسفندیار اسباشونو فروختن و موتور خریدن و پیتزا دم خونه ها می رسونن، کپل و دم باریک تی ان تی تو کیف نارنجی می ذارن. و ایرانیها دیگر ایرانی نما شده اند.
مدتهاست عینک خوش بینی بر چهره مان گذارده ایم بی آنکه بفهمیم جوهر انسانیت مان به زنجیر حماقت گرفتار شده است. راستی سر ما ایرانیها چه آمده؟ عزت، اعتماد و همدلی مان در خم کدامین کوچه خفت به یغما رفته است که این چنین غارتگر آبرو و شرف همنوعان خویش هستیم. کجاست غیرت مردان و زنان سرزمین پارس تا بیابند که چگونه به تاراج سپرده شد یادگار بزرگ مردان دلیر این سرزمین در سایه حماقت و نخوت این فریب خوردگان همیشه تاریخ. ای دلیر مردان و شیر زنان آذری، ای غریو افکنان کرد، ای دلیران تنگستان و ای دشمن ستیزان بلوچ و خراسان و شما ای مردمان ایران زمین به پا خیزید و ایرانی را به ایرانی بودنش فراخوانید.

"خرج عطینا" کرد یعنی چی؟

بدترین خیانتها این است که به کسی که تو را راستگو می پندارد دروغ بگویی. (امام صادق)

چیزیکه مرد را وادار می کند بی وفایی زنش را باور نکند داشتن اعتماد به حسن اخلاق زنش نیست. بلکه ضعف اخلاقی خودش است.  (ناپلئون بناپارت)