امروز داشتم مثل همه روزها و لحظه های عمرم به عشق فکر میکردم. به اینکه چرا درست زمانی که فکر می کنی که همون نیمه گمشده معروف که همه منتظرش هستند رو پیدا کردی و داری تابلو زندگیتو تو قاب قشنگ عشق جا میدی یهو همه چی بهم میخوره و بعدش بهت و بغض و اشک و جدایی. چرا بعد از این همه مدت دوستی و غرق شدن در احساساتی که مدتهاست دیگه رنگ هوس به خودش نداره میبینی که هم نفس و همسفرت تو رو تو جاده ای تنها گذاشته که دیگه جلو رفتن برات مفهومی نداره. دیگه به زیبایی های جلوی پات نگاه نمی کنی. نگاهت به پشت سر مونده و یه داغ از خاطرات به گل نشسته رو پیشونیت. امروز داشتم به عشق فکر می کردم برای همه لحظه های باقی مانده از زندگیم و این شعرو خوندم که چقدر زیباست. وقتی به آخرش رسیدم تازه فهمیدم که چرا نمی تونم از این غمی که به دلم نشسته حتی برای یک لحظه هم دل بکنم.

سلام دوستان

امروز بعد از مدتها که تصمیم داشتم این وبلاگ رو بسازم، تونستم این کارو انجام بدم. در حقیقت مدتها بود که تصمیم داشتم این وبلاگ رو بسازم ولی به دلایلی این فرصت رو پیدا نمی کردم. خوب تا الان هم مطالبم رو تو وبلاگ دیگه ای جمع آوری می کردم که حالا تصمیم گرفتم ادامه کار رو اینجا به انجام برسونم. خوب این وبلاگ مثل اکثر وبلاگهای دیگه حال و هوای عاشقانه و کمی هم اندیشمندانه داره. آنچه که در این وبلاگ جمع آوری میشه برگزیده ای از بهترین، زیباترین و تاثیر گذارترین مطالبی است که در دیگر وبلاگها هم می توانید اونها رو پیدا کنید. ولی اینجا سعی شده این مطالب تا جایی که امکان داره از احساس واقعی سرچشمه گرفته باشه و منبعی باشه برای دسترسی به این مهم. امیدوارم بتونم آنچه را که در قلبم و ذهنم ترسیم کردم به انجام برسونم. تو این راه قطعا نیازمند هم فکری و البته یاری شما هستم. پس تنهام نذارین.